Παππούδες, γιαγιάδες και η αντοχή της οικογένειας

Ο Ευάγγελος Μενενάκος μιλά για τη συμβολή των παππούδων και των γιαγιάδων στην οικογενειακή του διαδρομή. Η προσωπική μνήμη γίνεται αφετηρία για τη θέση του ότι η οικογένεια συχνά αντέχει χάρη στη φροντίδα που μοιράζεται ανάμεσα σε περισσότερες γενιές.

Η βοήθεια στις δύσκολες περιόδους

Στην παρέμβασή του περιγράφει την παρουσία της προηγούμενης γενιάς όταν οι γονείς χρειάζονταν υποστήριξη. Η βοήθεια αυτή συνδέεται με την ανατροφή των παιδιών, την καθημερινή σταθερότητα και τη δυνατότητα της οικογένειας να συνεχίσει σε απαιτητικές συνθήκες.

Μνήμη που γίνεται ευγνωμοσύνη

Η τοποθέτησή του υπερασπίζεται την αξία της ευρύτερης οικογένειας χωρίς να περιορίζει τη συζήτηση σε έναν κοινωνιολογικό όρο. Το βάρος πέφτει στους συγκεκριμένους ανθρώπους που ανέλαβαν ευθύνες και έγιναν σταθερά σημεία αναφοράς. Αυτή η εμπειρία, για τον ίδιο, μεταφέρεται ως αφήγημα στις επόμενες γενιές.